Αντικλεπτηκό

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018

Που έκανα λάθος;

Περιπλανιέμαι την νύχτα για να βρω ένα δρόμο
Μιλώντας με τα πουλιά που δεν άκουσα ποτέ
Κοιτάζοντας μέσα από το φεγγάρι που είναι θολό
Αναζητώντας ένα μέρος για να καθίσω να σκεφτώ
Δεν χρειάζεται να ελπίζω όταν δεν υπάρχει διέξοδος

Που έκανα το λάθος; έχασα τον εαυτό μου
Κάπου στη μοναξιά έχασα τον έλενχο
Ένιωσα ξεχωριστά και τράβηξα το μυαλό μου κάπου γύρο στο κενό
Θα έπρεπε να ήμουν γνωστός ανάμεσα στα δάκρυα θα με είχα γνωρίσει μέσα από τους φόβους πριν χάσω τον εαυτό μου

Τι έκανα λάθος;
Κλείδωσα τον εαυτό μου κάπου μαζί με τα σπασμένα όνειρα μου
Κλείδωσα το φως και άνοιξα το λυκόφως περπατώντας την ψυχή μου
Διέδωσα το αίμα μου κάπου στη χαοτική μοίρα μου ενώ θα έπρεπε να ήμουν γνωστός μεταξύ των κραυγών
Θα έπρεπε να ξέρω μέσα από το σκοτάδι πριν κλείσω τον εαυτό μου

Προσεύχομαι στον Κύριο στον οποίο δεν πίστευα ποτέ, φωνάζοντας στους ανέμους για ένα δεύτερο χτύπημα
Κάτω από το έδαφος που σκάβω τον τάφο μου μιλώντας στον εαυτό μου πως είναι ένα μόνο μονοπάτι
Δεν χρειάζεται να ελπίζουμε ότι δεν υπάρχει διέξοδος

Κάπου γύρο μου στην τρέλα μου θα έπρεπε να γνωστός μεταξύ των πληγών και των φόβων μου,  θα έπρεπε να γνωρίζω μέσα από τις λέξεις πριν σκοτώσω τον εαυτό μου

Που έκανα λάθος;
Έχασα τον εαυτό μου
Τι έκανα λάθος;
Κλείδωσα τον εαυτό μου

Εγώ με δολοφόνησα.


Χρώματα της Ανατολής...

Έκρυβες πάντα τα χρώματα σου στο κεφάλι, σε μια αντίθεση με το σκοτάδι που νόμιζες ότι σου ταιριάζει..
Μάλιστα.
Μα αν δεν υπάρξει σκοτάδι πως θα υπάρξουν τα χρώματα της ανατολής;


Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018

Ξέρω...

Ξέρω ότι προσπάθησες
Ξέρω ότι φώναξες
Ξέρω ότι προσευχόσουν
Ξέρω ότι προσπάθησες

Είδα τα δάκρυα σου
Έφτασα στον πόνο σου
Ένιωσα την θλίψη σου
Άκουσα την σιωπή σου
Ακολούθησα τις εντυπώσεις σου

Ξέρω ότι πολέμησες
Ξέρω ότι απέτυχες
Ξέρω ότι σέρνεσε
Ξέρω ότι βυθίστηκες

Αγκάλιασα τον πόνο σου
Προστάτευσα την ψυχή σου
Χάλασα την απελπισία σου
Μπήκα στην καρδιά σου
Πέρασα στη σκιά σου

Ξέρω ότι σε συγχώρισα
Ξέρω ότι ξέχασες
Ξέρω ότι θυμήθηκες
Ξέρω ότι εγκατάλειψες
Ξέρω ότι σε συγχώρισα

Ξέρω τα πάντα
Ήσουν εσύ



Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018

Ρεβέκκα ''ΙΙ''

Ρεβέκκα υποφέρω γιατί δεν υπάρχεις, σε ψάχνω και δεν σε βρίσκω πουθενά.
Άλλο δεν έχω από μια ψευδαίσθηση...
μια παραίσθηση... ένα μυαλό φαρμακερό... λεπίδι.
Φύκια και βράχια εκεί που σε πρώτο συνάντησα σε μια άλλη χαραυγή εκεί που τίναξες τα μάτια σου επάνω στα σώματα μας όταν κάναμε έρωτα.. πόδια ψιλά χέρια μπερδεμένα σάρκα ιδρωμένη
στα φύκια και τα βράχια που δεν είναι πια ούτε φύκια ούτε βράχια...
Θέλω να σε βρω για να ζήσουμε όλα αυτά που δεν προλάβαμε..
Ρεβέκκα.. δεν θα ξανά έρθω εδώ σε βρήκα πάλι μες το σεληνόφως και δεν θα σε αφήσω να ξανά φύγεις ποτέ.



Σάββατο, 9 Ιουνίου 2018

Γράμμα σε χαμένο νεκρό αναζοπυρομένο παραλήπτη.

Αγαπημενε αντρα μου.......

  Περιμενα με τοση ανυπομονησια να βρεθω κοντα σου....και οταν τελικα βρεθηκα ,αυτες οι μερες κυλισαν σαν νερο.
  Γιατι αραγε ο χρονος ειναι τοσο αμηλικτος?Γιατι δεν σταματαει εστω και για μια στιγμουλα να τρεχει?Γιατι δεν μας λοιπαται?Γιατι δεν μας ακουει που ζηταμε λιγο χρονο ακομη για μας?Λιγο χρονο ακομη για να μοιραστουμε την αγαπη μας...
  Ηρθε η στιγμη του αποχωρισμου και παλι ψυχη μου και αυτη τη φορα θα ειναι πιο μεγαλος απο τον τελευταιο μας.....Αυτη τη φορα θα ποναει πιο πολυ.....Αυτη τη φορα ελπιζω να ειναι και η τελευταια .....
  Με ρωτησες αν περασα καλα αυτες τις μερες:δεν θα σου κρυφτω....δεν ηταν ολες μας οι μερες καλες..καποιες μαλιστα πονουσαν πολυ,ξερεις ποιες,και ακομα στη σκεψη και μονο ποναω και το ξερεις και ας επιλεγεις να μην το σκεφτεσαι.Το ξερω οτι ολα τα αντιλαμβανεσαι και για αυτο μου ειναι πιο δυσκολο να στο συγχωρεσω.
 Ηθελα η καθε μας στιγμη να ειναι μοναδικη ,μονο για μας .Ισως και εγω να μην προσπαθησα αρκετα....Ισως αν και εγω ημουν πιο σκληρη μαζι σου να ηταν αλλιως....
 Ομως ξερω καλα, και ετσι πρεπει,ο καθενας να αποφασιζει μονος του και να μπορει να εχει τις επιλογες του .Ισως να μην μπορω να δεχτω τις δικες σου ,γιατι με πληγωνουν και οχι γιατι θελω να σε αλλαξω οπως ειπες.
 Σ αγαπησα με ολο μου το ειναι ,στα δωσα ολα ,δεν κρατησα τιποτα για μενα ...Ειναι ολα δικα σου ψυχη μου,απο την πρωτη μας στιγμη και αυτο δεν αλλαζει οτι κι αν μας συμβει ,οπου κι αν καταληξουμε,μην το ξεχασεις ποτε αυτο.Εισαι μεσα μου και δεν θα βγεις ποτε απο κει που σε εχω βαλει....μα ΠΟΤΕ....



Υ.Σ.
(παντα μα παντα θα εισαι δικος μου και παντα μα παντα θα σε κουβαλαω μαζι μου...μα παντα ψυχη μου)


Τρίτη, 5 Δεκεμβρίου 2017

Άγγιξε την..

Άγγιξε την όπου τα χέρια σου δεν μπορούν να την φτάσουν.
Όπου τα χείλη σου δεν μπορούν να την φιλήσουν.
Όπου τα λόγια σου οι λέξεις σου δεν μπορούν να της μιλήσουν.
Αυτό είναι που την αγαπάς, από το σώμα της ως την ψυχή της.