Αντικλεπτηκο

Σάββατο, 28 Μαΐου 2011

Σαν παραμυθι..

Σκοτεινιαζει..
Στο παραθυρι καθεται μια ομορφη με κοκκινο φτιασιδι..
Ατελειωτο στα γονατα της του χορου το φορεμα, ατελειωτο στον αργαλειο το κιτρινο μεταξι..
Πευτουν τα εντομα στις φυλλωσιες, οι μελισσες ρουφουν τη γυρη..
Θα 'θελε τα τρεμαμενα φτερα τους τη σκεψη της να φερουν στον αγαπημενο της, ερωτικη αναμνηση που σκιζει την καρδια της..
Ως ποτε τ´ονειρο θ´αφησει το κατωφλι μου και θα πλανιεται περα στα βουνα;
Μια νοσταλγια την παιδευει Ατελειωτα..

Δεν υπάρχουν σχόλια: