Αντικλεπτηκο

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011

Εγω, το φεγγαρι, και η σκια μου..


Απο μια κουπα γεματη κρασι
επινα διχως συντροφια, 
μεσα σε εναν κηπο γεματο απο λουλουδια..
Ωσπου υψωσα την κουπα μου,
κι απ το φεγγαρι γυρεψα τον ισκιο μου 
για να γινουμε τρίς..
Αλιμονο, το φεγγαρι δεν ηξερε να πινει
κι ο ισκιος μου με κορόιδευε,
ωστοσο ειχα για καιρο δυο φιλους,
συντροφια ως το τελος της Ανοιξης..
Τραγουδησα, το φεγγαρι σιγονταρισε..
Χορεψα, η σκια μου τρεμουλιαζε στο πλάι..
Οσο θυμαμαι, καναμε καλη παρεα..
Κι υστερα μεθυσα, κι εχασε ο ενας τον αλλο..
...Ποτε θα λειψει ο φοβος απ το κεφι μας;
Κοιτω να φευγει το μεγαλο ποταμι των αστεριων
στο απειρο συμπαν..



  

Δεν υπάρχουν σχόλια: