Αντικλεπτηκο

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2011

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

Darklord


Μπορει να με εφτιαξες για να πεταξω
και να αγγιξω τον ουρανο σου,
Μπορει να χαμογελουσες οταν μου εδωσες
τα σκοτεινα φτερα καθως καιγοσουν ενω χορευες
αχρηστη για την ευκαιρια μου..
Μπορει οι αγγελοι να τραγουδουν θλημενα
γιατι χρειαζομουν τοσο πολυ το ευγενεστατο
της αφης χερι σου να χαιδεψει
το μεταξενιο δερμα μου
το καυτο δερμα μου
απ τον πατο της κολασης..
Αισθανομαι τοσο τολμηρος
που σε βρηκα εκει στην αντιθετη πλευρα
με την τολμη μου και την παρισια μου
που νομιζα οτι ειχες χαθει για μενα
ψυχη μου, καρδια μου..
Δικος σου για παντα
Δικος σου αιωνια..


Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

3 Μηλα..


3 Μηλα αλλαξαν τον κοσμο


Το ενα το εφαγε η Ευα

Το αλλο επεσε στο κεφαλι του Νευτωνα

και

Το τριτο ειναι ενσωματωμενο στον Steve Jobs


Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

Η γλυκια μελωδια της Αγαπης σου ψυχη μου!



Ομορφη της σειρηνας μελωδια με την καρδια σου
τραγουδας το τραγουδι της αγαπη σου
για μενα μωρο μου!
Καθε βραδυ η πλευρα μου κοντα σου
μου δινει ειδικες γνωσεις
μεχρι την εναρξη της επομενης μερας,
και το μυαλο μου
ειναι γεματο,
αλλα οχι απο σενα,
και η ψυχη μου καιει απο την επιθυμια
σαν το φλογερο φλεγομενο εγω μου!
Εισαι το μοναδικο
πραγμα στη ζωη μου
αληθινο και πραγματικο,
σαν στον ουρανο της ζωης μου που ηταν
σουρεαλιστικος!
Οπως ο ηλιος το πρωι και το φεγγαρι το βραδυ,
που φωτιζει τη ζωη μου
και να μου δωσει το θεαμα!
Μου εδωσες  την ελπιδα
οταν δεν ειχα κανεναν,
και την δυναμη που χρειαζεται
για να συναιχεισουμαι..
Δυνατοτερη γινεται η αγαπη μου
με καθε τροπο
καθως μεγαλωνει καθε μερα που περνα
περα απο το απειρο για σενα!
Μου εχεις δωσει
ουσια στη ζωη μου
που μας βοηθαει στην αποσταση!
Το πεπρωμενο μου
ειναι σαφης εκει,
με την ομορφη
της σειρηνας μελωδια του τραγουδιου
που τραγουδας για μενα αγαπη μου!


Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2011

Aωνιοτητα..


'' Αωνιοτητα δεν ειναι οτι αντεχει στο χρονο, γιατι τοτε θα'χαν τα πρωτεια οι πολυκατοικιες και ουρανοξυστες.. Αλλα ο,τι σφραγιζει μια στιγμη ανεπαναληπτα. Ο ερωτικος σπασμος ειναι η αιωνιοτητα, κι ας μην αποτυπωνεται πουθενα αυτος. ''

Λιλη Ζωγραφου, Επαγγελμα Πορνη

Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2011

Απο μεσα προς τα εξω λαμπεις


Αγαπη μου  εισαι τοσο ομορφη απο μεσα προς τα εξω,
λαμπεις μωρο μου, λαμπεις σαν τα αστερακια του ουρανου μας.
Οταν μπηκες στη ζωη μου για να συλλαβεις την καρδια μου, 
πηρες και την ψυχη μου,
την αλυσοδεσες πανω στην δικη σου ψυχη για να μην την χασεις ποτε σου ζωντανη ψυχη μου..
Εισαι στη προσοχη μου συνεχως, χωρις γιατι, χωρις τιποτα,
αλλα χωρις εσενα η ψυχη μου θα παιθανει..
Πιστευω  πραγματικα οτι εισαι γεννημενη για ενα
σκοπο πανω σε ετουτη τη γη,
στην αγγελικη θεση τη ζωη μου να στολιζεις
μονο με την λεμπερη παρουσια σου..
Η επιθυμια μου ειναι τοσο δυνατη
για να γνοριζουμε την αγαπη μας, και να γινει ευλογημενη απο τον θεο που μας βλεπει απο ψιλα..
Εισαι το πρωτο πραγμα που σκεφτομαι
με το πρωτο φως της μερας, συλλογιζομαι τη σκεψη γιατι
περιμενα τοσο καιρο, γιατι περασε απο τοσες
διαμαχες η ψυχη μου, γιατι; για να πληρωσω το τιμημα;
Ετσι γλυκα ειναι τα λογια σου μωρο μου, τοσο τρυφερη
ειναι η καρδια σου; τοσο που τα συναισθηματα μου
για σενα δυναμωνουν περισσοτερο μερα με την μερα
και η ψυχη μου καιει σαν φωτια για σενα
με καθε τροπο.. 
Ονειρευομαι την μερα που θα σμιξουμε παλι
να μοιραστουμε την γευση μας
θα δοκιμασουμε παλι τα χειλι μας
την ευαισθησια του γλυκου φιλιου μας
θα θεσει με το ενα το αλλο σε ολη τη διαρκεια της νυχτας
και θα σηκωθουμε την αυγη να παρακολουθησουμε
τον ηλιο να ανατελλει..
Μα για την ωρα σε εχω κλεισει μεσα στο
μυαλο μου, γνοριζοντας οτι θα σε βρω στα ονειρα μου..


Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2011

Πεπρωμενο μου..



Ποναει η καρδια μου για αυτο που αγαπω
και ξαφνικα δεν υπαρχει τιποτε αλλο να σκευτομαι μεσα μου
παρα μονο εσενα που εχεις γεμισει την ψυχη μου με αυτην την επιθυμια..
Ολα καιγονται μεσα μου σαν εκεινο το λευκο τις φωτιας..
Ηρθες και ξυπνησες απο τον υπνο τα συναισθηματα μου
και τους εδωσες
την δυναμη με ενα δυνατο φυσιμα σου να μαθουν να αγαπουν ξανα..
 Κρατω την εικονα σου διπλα στην καρδια μου σαν ενα πολυτιμο φυλακτο..
Οι νυχτες μου γεμιζουν με ονειρα δικα σου και δικα μου να ειναι μαζι και να αγαπιουνται παραφορα σε ολο τον χρονο για παντα..
Ευχαριστω τον θεο μου, ο οποιος δημιουργησε την αγαπη που μου χαρισες και μου χαριζεις μερα με την μερα πιο μεγαλη και πιο αληθινη απο καθε αλλη που περασε και δεν με αγγιξε
οπως με αγγιζει η δικη σου ψυχη μου..
Ζητω αυτος να την φερει εδω
για να με αγγιξει, να με κανει ενα με το ονειρα της μοιρας μου..
Ειναι στη καρδια μου, στη ψυχη μου, και στο λογο για να ζησει
για την αγαπη της ζωης μου που εχω δωσει προθυμα
με ολο μου το ειναι..
Με μια ευκαιρια στην ευτυχια με αυτο το κοριτσι
που μου εχει δωσει το σκοπο να ζω και παλι στο κοσμο αυτο..


Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2011

Περι Ελληνων..



«Αποδεδειγμένα σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτό του από τους Έλληνες. Η προσπάθεια αυτή είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι οτιδήποτε κι αν δημιουργούσαν, φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή στη σύγκρισή του με το ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνότανε, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, με καρικατούρα.

Έτσι ξανά και ξανά μια οργή ποτισμένη με μίσος ξεσπάει εναντίον των Ελλήνων, εναντίον αυτού του μικρού και αλαζονικού έθνους, που είχε το νεύρο να ονομάσει βαρβαρικά ότι δεν είχε δημιουργηθεί στο έδαφός του…
Κανένας από τους επανεμφανιζόμενους εχθρούς τους δεν είχε την τύχη να ανακαλύψει το κώνειο, με το οποίο θα μπορούσαμε μια για πάντα να απαλλαγούμε απ’ αυτούς. Όλα τα δηλητήρια του φθόνου, της ύβρεως, του μίσους έχουν αποδειχθεί ανεπαρκή να διαταράξουν την υπέροχη ομορφιά τους.

Έτσι, οι άνθρωποι συνεχίζουν να νιώθουν ντροπή και φόβο απέναντι στους Έλληνες. Βέβαια, πού και πού, κάποιος εμφανίζεται που αναγνωρίζει ακέραιη την αλήθεια, την αλήθεια που διδάσκει ότι οι Έλληνες είναι οι ηνίοχοι κάθε επερχόμενου πολιτισμού και σχεδόν πάντα τόσο τα άρματα όσο και τα άλογα των επερχόμενων πολιτισμών είναι πολύ χαμηλής ποιότητας σε σχέση με τους ηνίοχους, οι οποίοι τελικά αθλούνται οδηγώντας το άρμα στην άβυσσο, την οποία αυτοί ξεπερνούν με αχίλλειο πήδημα»

Friedrich Nietzsche .....Απο το βιβλιο
του με τιτλο <<Η  Γεννηση της Τραγωδιας>>
(1872)  ..Περι Ελληνων


Ο Αγγελος μου..


Οτι εισαι την νυχτα εισαι και την μερα μου
το φως οδηγος στο δρομο μου, η χαρα ερχομενη με γελια,
ο γοητευτικος ηχος των πουλιων που τραγουδουν..
Γεννηθικες απο αγγελοσκονη και ηρθες στη γη απο ενα φυσιμα
του ουρανου, βαμμενο με τα χρωματα της ευτυχιας με ενα φιλι απο τριανταφυλλο επανω στα χειλι σου..
Τα μαλλια σου στο χρωμα της γης μαλακα σαν μεταξι σε εκεινη
τη μπουκλα, ματι βαμενο πορτοκαλι καφε
διαμορφωνει τον αιλουροειδη γυρο σου..
Το δερμα σου στο παλτο μου ειναι πιο μαλακο κι απ το παταρι του ουρανου, του ουρανου μας ψυχη μου..
Οι ψυχες μας ζευγαρωσαν και μενουν στο ορυχειο των ψυχων μας,
ευχαριστω το θεο που εισαι στη ζωη μου
η κατευθυντρια στο φως μου, η ζεστη ψυχη μεσα στη χαρα μου..
Η αγαπη μου για σενα δεν θα τελειωσει ποτε.